جوابیه — رامین اسدی (مات یار)
حافظا رازِ تو در پرده پدیدار بماندچشمِ دریاشده در حسرتِ دیدار بماند
بویِ آن آه که بر خَرمنِ آدم زدیاشتا ابد در نفسِ حجرهی عطار بماند
هفتپیکر ز خیالِ تو چنان شیدا گشتکه فلک در خَم آن زلفِ سیهکار بماند
تیرِ افلاک اگر سینهٔ عشاق دریدمستیِ ماست که در منطق طیّار بماند
عشرتِ نقدِ تو در مذهبِ ما عینِ صوابتا قیامت سخنت مخزنِ اسرار بماند
حافظ
دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنمو اندر این کار دل خویش به دریا فکنم
از دل تنگ گنهکار برآرم آهیکآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم
مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاستمیکنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم
بگشا بند قبا ای مه خورشیدکلاهتا چو زلفت سر سودازده در پا فکنم
خوردهام تیر فلک باده بده تا سرمستعقده دربند کمر ترکش جوزا فکنم
جرعه جام بر این تخت روان افشانمغلغل چنگ در این گنبد مینا فکنم
حافظا تکیه بر ایام چو سهو است و خطامن چرا عشرت امروز به فردا فکنم
دیدگاهها
در حال بارگذاری...