جوابیه — رامین اسدی (مات یار)
نقشِ تو ریخت در قدحِ واژگونِ مارنگِ دگر گرفت به این می جنونِ ما
ما را به باده حاجتِ مستی نبود و نیستجوشیده سِرِّ عشق ز چاهِ درونِ ما
حافظ چه شُعبدهست در این پردهٔ کُبود؟کآخِر به نقطه ریخت محیطِ فُسونِ ما
ما در میانِ پرده عیان جلوه میکنیممستور نیست مستیِ از حد برونِ ما
پایانِ ما نوشتنِ نامِ تو بود و بسدر نقطه ختم شد غزلِ لایهگونِ ما
حافظ
صوفی نَهاد دام و سَرِ حُقِّه، باز کَرْدبُنْیادِ مَکْر با فَلَکِ حُقِّهباز کَرْد
بازیِ چَرْخ بِشْکَنَدَش بِیْضِه دَر کُلاهزیرا که عَرْضِ شُعْبَدِه با اَهْلِ راز کَرْد
ساقی بیا که شاهِدِ رَعْنایِ صوفیاندیگَر به جِلْوِه آمد و آغازِ ناز کَرْد!
این مُطْرِب اَز کُجاست که سازِ عِراق ساخت؟وآهَنْگِ بازگَشْت به راهِ حِجاز کَرْد؟
ای دِل بیا که ما بِه پَناهِ خُدا رَویمزآنْچ آسْتینِ کوتَه و دَسْتِ دِراز کَرْد
صَنْعَت مَکُن که هَرکِه مُحَبَّت نَه راسْت باخْتعِشْقَش به رویِ دِل، دَرِ مَعْنی، فَراز کَرْد
فَرْدا که پیشگاهِ حَقیقَت شَوَد پَدیدشَرْمَنْدِه رَهْرُوی کِه عَمَل بَر مَجاز کَرْد
اِی کَبْکِ خوشخُرام، کُجا میرَوی؟ بِایست!غَرِّه مَشو که گُرْبِهٔ زاهِد، نَماز کَرْد
«حافِظ»! مَکُن مَلامَتِ رِنْدان! که دَر اَزَلما را خُدا زِ زُهْدِ ریا، بینیاز کَرْد
دیدگاهها
در حال بارگذاری...