پرواز سقوط

بگذار سقوط پرواز شود

اگر حکم چنین رفته است.

چونان ققنوس از خاکستر

و عقاب از سایه‌های سنگین مغاک

در تهی،

صداهایی‌ست از فردا؛

شبیه بانگ شیپور سلیمان

و بوقِ قطاری در مه.

آن‌که تو خواهی شد

از ازل در کمینِ توست:

پرواز سیمرغی بر فراز شانه‌ی زال،

و روبات خاموشی

که در دلِ مدارهایت چشم می‌گشاید.

فرود آی!

که آسمان

از خاکسترِ تو قد خواهد کشید.