سپید

مرا خواهی یافت

1396-09-05

٭ ٭ ٭

ای پرنده‌ی بی‌افسار

در ورای داستان من

به ملاقاتم بیا

تا بی‌توقع

در انتهای زمین

همدیگر را در آغوش کشیم

بال بگشا،

که همواره مرا خواهی یافت

مرا خواهی یافت

در فاصله‌ی میان گشودن دو بال

در عبور سایه‌ی تو بر فراز کوه‌های مکرر

در نوازش دوردست بادها

در آبی آب‌های بی‌کران

و در صمیمیت ناممکن فضا

مرا خواهی یافت

در زمزمه‌ی قاصدک در گوش انتظار

در وعده‌ی رسیدن گل آفتابگردان

در خواهش سبز دانه زیر خاک سرد

مرا خواهی یافت

در سکوت میان دو حرف

در انزوای خروش ذهن

و در تلاش مرگ برای زاده شدن

مرا بی‌نهایت نزدیک به خود خواهی یافت

مرا خواهی یافت

ای پرنده‌ی بی‌افسار

و فراموش خواهی کرد

حد پرواز

٭ ٭ ٭

دیدگاه‌ها

در حال بارگذاری...