حافظ در عصر دیجیتال

دوش دیدم در مجازی پیجِ ادمین باز شد

بهر آواتارِ جانان دیده در پرواز شد

سلفیِ آن ماه‌رو در صفحه بر دل غمزه زد

لایکِ پنهانی زدم این شیوه در ابراز شد

گفتم از فیلتر امانم ده که آنلاینت شوم

گفت سیگنالِ وصالم سهمِ اهلِ راز شد

تا رقیب آمد پِیِ ریپورتِ ما در چت نشست

باکِ ما از این بلاک و حیلتِ جَوساز شد

گو دگر از بورس و از نرخِ دلار و یِن مگو

چون که گنجم رمزِ ارزی از مهِ تک‌تاز شد

قفلِ پسوردی که بُد بر سیستمِ سلفیِ دوست

با کلیکِ لایکِ پنهانم چو سرو ناز شد

سینک کردم فیشِ خود را ناگهان با پورتِ او

اینترفیسی آسمانی بین ما آغاز شد

حافظا دِیتایِ دل هک شد به ویروسِ فسون

سِروِرِ شاهِ غزل آرایه‌ی ایجاز شد